En veel gebeurd.

Afgelopen vrijdag 15 oktober is Pake overleden. In het bijzijn van zijn familie.
Vandaag de crematie gehad en volgens een schatting waren er 200 mensen aanwezig.
Zo enorm opbeurend gevoel dat er zo veel mensen waren om hem een laatste groet te geven.
Nadat oma al bijna 200 kaarten had, uiteraard ook de andere zoons van Pake die kaarten hadden gekregen. Wij hier thuis ook.

Zoals mijn grote zus sprak op de crematie; het doet goed om je naam te horen. Te weten dat je niet vergeten wordt.

En hoe je het ook wendt of keert, ik ben dankbaar dat ook wij zijn (klein)kinderen mochten zijn.
Nadat we hier weer thuis waren wilde mijn vader wel eens zien waar de hele stamboom van onze achternaam staat. Deze heb ik laten zien. Door dit zoeken kwamen we ook uit bij de achternaam van zijn moeder en van mijn oma.
Daarbij kom je een aantal keren een rij voornamen tegen die ook een oom van mij draagt. Dat geeft me te denken, misschien ooit, misschien wil ik ooit toch wel kinderen. En het lijkt mij dan wel een speciaal iets om Pake te vernoemen. Dit samen met een van de voornamen.
Maar goed, dat is toekomstmuziek.. Muziek van de toekomst..
Wie weet ooit.. Ooit komt er nog een kleintje... Een Sake Friedrich..